Satranç Okulu
Sonucu değil süreci öğreten bir oyun. Çocuk sırasını beklemeyi, kural içinde kalmayı ve bir hamlenin sonucunu önceden düşünmeyi öğreniyor.
Gerçek malzemeyle çalışan çocuk, el becerisini ve sabrını birlikte geliştiriyor. Kendi elinden çıkan bir işi başından sonuna takip ediyor.

Ahşap ve seramik atölyeleri, çocuğun kendi elinden çıkan bir işi sonuna kadar takip ettiği alanlar. Plastik oyuncakla değil çamurla ve ahşapla çalışıyor; malzemenin direncini, kokusunu ve sınırlarını tanıyor.
Bu yaşta elle çalışmanın önemi yalnızca “el becerisi” değil. Çamurun kuruması, ahşabın zımparalanması gibi süreçler beklemeyi öğretiyor; ortaya çıkan iş ise çocuğun kendi emeğini görmesini sağlıyor. Elinde tuttuğu kase ya da ahşap figür, “ben yapabilirim” duygusunun ilk somut kanıtlarından biri.
Seramik atölyesi: Çamur, dokunulan malzemeyi tanımanın en doğrudan yolu. Sıkma, yuvarlama ve şekillendirme ince motor becerilerini besliyor; kuruma ve fırınlama süreci sabrı çalıştırıyor.
Ahşap atölyesi: Yaş grubuna uygun, yumuşak ahşap ve çocuk eline göre araçlarla zımparalama, birleştirme ve boyama. Adımların sırası değişmiyor; çocuk sıralı düşünmeyi yaparak kavrıyor.
Park Çocuk Koleji’nde çoğu atölye çalışması bahçede fark edilen bir şeyle başlıyor: bir yaprak, bir kuş yuvası, tarım alanındaki bir sebze. Fikir doğada doğuyor, atölyede ürüne dönüşüyor. Uzay atölyesinde tasarlanan bir gezegen modeli ahşap atölyesinde tamamlanıyor; atölyeler birbirini besliyor.
Çamuru sıkmak, şekillendirmek, ahşabı zımparalamak; kalem tutuşu ve yazı öncesi el kaslarını en doğal yoldan hazırlar.
Çamur kurur, boya kurur, parça fırından çıkar. Süreçler beklemeyi ve bir işi sonuna kadar götürmeyi öğretir.
Zımparalama, birleştirme ve boyama sırası değişemez. Adımların bir düzeni olduğunu yaparak kavrar.
Ortaya çıkan iş çocuğun kendi elinden çıkar. Elinde tuttuğu ürün, "ben yapabilirim" duygusunun somut kanıtıdır.
Çamura dokunmak, ahşabın pürüzünü hissetmek, kokusunu almak. Çocuk malzemenin direncini ve sınırlarını önce eliyle tanır.
Ne yapılacağı konuşulur; bazen bahçede görülen bir şey, bazen uzay atölyesinde tasarlanan bir model. Öğretmen yönlendirir, yapmaz.
Seramikte şekillendirme ve kuruma; ahşapta zımparalama, birleştirme ve boyama. Her adım kısa tutulur, çalışma birkaç güne yayılabilir.
Seramik parça fırınlanır, ahşap iş tamamlanır. Çocuk yaptığını sınıfta anlatır ve eve götürür; emeğinin sonucu görünür olur.
Evet. Atölyede yaş grubuna uygun, yumuşak ahşap ve çocuk eline göre araçlar kullanılır; kesme gibi işlemler öğretmen tarafından önceden yapılır. Çocuğun yaptığı iş zımparalama, birleştirme ve boyamadır. Çalışma her zaman öğretmen gözetiminde, küçük gruplarla yürütülür.
Çamuru tanıma, sıkma ve yuvarlama ile başlanır; ardından kase, hayvan figürü ya da bahçede görülen bir şeyin modeli gibi basit formlar yapılır. Parçalar kuruduktan sonra fırınlanır ve boyanır; çocuk bitmiş ürünü eve götürür.
Zorlama yoktur. Kirlenmekten çekinen çocuk önce gözlemci kalabilir ya da ahşap gibi daha kuru bir malzemeyle başlayabilir. Çamura dokunma genellikle birkaç hafta içinde kendiliğinden gelir; bu süreç de duyusal gelişimin bir parçasıdır.
Ahşap ve seramik atölyeleri tüm programlarda yer alır. Tam gün programında haftalık akışa düzenli olarak dağılır; yarım gün ve 3 yarım gün programlarında atölye etkinlikleri programın süresine göre planlanır.
Kampüsü gezmek, programları ve kayıt avantajlarını konuşmak için bizi arayın.