Satranç Okulu
Sonucu değil süreci öğreten bir oyun. Çocuk sırasını beklemeyi, kural içinde kalmayı ve bir hamlenin sonucunu önceden düşünmeyi öğreniyor.
Bahçede fark edilen şey atölyede soruya dönüşüyor. Uzay atölyesinde gözlem ve model, bilim çalışmalarında basit deneylerle soru soran çocuk.

Bilim ve uzay çalışmaları, çocuğun doğada fark ettiği şeyi soruya çevirmesiyle başlıyor. Bahçedeki gölgenin öğleden sonra yön değiştirmesi, tarım alanındaki bir tohumun filizlenmesi, akşam görülen Ay’ın şekli; hepsi sınıfa taşınan birer soru.
Park Çocuk Koleji’nde bilim, ezberlenecek bir bilgi listesi değil; “acaba” ile başlayan bir alışkanlık. 9.000 m² açık alan gözlemin, atölyeler ise denemenin yeri.
Uzay atölyesi: Gezegen modelleri, Ay-Dünya-Güneş düzeneği ve gözlem materyalleriyle ayrı bir alan. Çocuk gezegenlerin sırasını ve büyüklük farkını elle kuruyor, gece-gündüzü modelle yaşıyor. Merak, dünyadan daha büyük bir ölçeğe taşınıyor.
Bilim çalışmaları: Su, hava, ışık, mıknatıs ve doğadan toplanan malzemelerle basit deneyler. Önce herkes tahminini söylüyor, sonra sonuç görülüyor. Tahminin tutmaması da öğrenmenin parçası; öğretmen doğru cevabı vermek yerine “bakalım ne olacak” diyor.
Uzay atölyesinde tasarlanan bir gezegen modeli ahşap atölyesinde tamamlanıyor; bir deneyin adımları robotik çalışmasındaki sıralama mantığıyla aynı. Satranç, robotik ve bilim; “düşün, dene, sonucu gör, düzelt” döngüsünü farklı malzemelerle tekrar ediyor ve çocuk soru sormayı bir alışkanlık olarak içselleştiriyor.
Fark ettiği şeyi soruya çevirmeyi öğrenir. "Neden?" ve "Ya şöyle olsaydı?" soruları bilimsel düşüncenin başlangıcıdır.
Bahçedeki bir böcekten gökyüzündeki Ay'a; dikkatle bakmak ve gördüğünü söylemek, bu yaşta gelişen en temel bilim becerisidir.
Deneyden önce "ne olacak?" sorusuna cevap verir, sonra sonucu görür. Tahminin tutmaması da öğrenmenin parçasıdır.
Gezegenlerin büyüklüğü, Güneş'in uzaklığı. Uzay atölyesi çocuğun merakını dünyadan daha büyük bir ölçeğe taşır.
Çoğu çalışma açık alanda fark edilen bir şeyle başlar: gölgenin yön değiştirmesi, kuruyan bir yaprak, geceleyin görülen Ay. Soru sınıfa taşınır.
Deneyden ya da gözlemden önce herkes tahminini söyler. Öğretmen doğru cevabı vermez; "bakalım ne olacak" der.
Bilim çalışmasında su, hava, ışık ve mıknatısla basit deneyler yapılır. Uzay atölyesinde gezegen modelleri incelenir, ölçek ve sıra elle kurulur.
Ne oldu, tahminler tuttu mu, neden? Çocuk gördüğünü kendi kelimeleriyle anlatır. Bazen model ahşap atölyesinde tamamlanır ya da soru eve taşınır.
Uzay atölyesi, gezegen ve Ay-Dünya-Güneş modelleri, görseller ve gözlem materyallerinin bulunduğu ayrı bir alandır. Çocuklar gezegenlerin sırasını ve büyüklük farkını elle kurar, gece-gündüz gibi kavramları modelle deneyimler. Bazı modeller ahşap atölyesinde çocuklar tarafından tamamlanır.
Evet. Deneyler su, hava, ışık, mıknatıs ve doğadan toplanan malzemelerle yapılır; kimyasal madde ya da ısı kaynağı kullanılmaz. Tüm çalışmalar öğretmen gözetiminde, küçük gruplarla yürütülür.
Kavramların adı değil, deneyimi hedeflenir. Çocuk "yoğunluk" kelimesini bilmez ama hangi nesnenin battığını tahmin edip görür. Somut malzeme ve kısa, tekrar eden gözlemler bu yaşta bilimsel düşüncenin en doğru yolu olarak kabul edilir.
Bilim ve uzay çalışmaları tüm programlarda atölye akışı içinde yer alır. Tam gün programında düzenli olarak planlanır; yarım gün ve 3 yarım gün programlarında atölye etkinlikleri içinde, programın süresine göre uygulanır.
Kampüsü gezmek, programları ve kayıt avantajlarını konuşmak için bizi arayın.